Babka
Babka lancetowata, wąskolistna, inaczej języczki (Plantago lanceolata)
Babka zwyczajna, inaczej szerokolistna, baźki (Plantago maior)
Babka lancetowata ma wąskie, gładkie, ciemnozielone liście zebrane w różyczkę. Kwiaty są drobne, różowobrunatne, z długimi, żółtymi pręcikami; zebrane są w kłos osadzony na długiej, sztywnej łodyżce. Babka szerokolistna ma liście szerokie i błyszczące.
Obydwa gatunki babki spotyka się na polach, pastwiskach, przydrożach, na piaskach i nad brzegami wód. Babka wąskolistna występuje bardzo często jako pospolity chwast w koniczynie.
Surowcem leczniczym są liście.
Zbieramy liście głównie babki wąskolistnej, gdyż mają one większą wartość leczniczą. Zbioru dokonujemy w okresie kwitnienia rośliny (od kwietnia do sierpnia). Liście zrywamy z ogonkami tuż przy ziemi, suszymy w cieniu, w miejscach przewiewnych lub ogrzewanych. Surowiec łatwo zaparza się i czarnieje, suszenie musi więc być bardzo staranne. Wysuszone liście babki przechowuje się w workach, w miejscach suchych i przewiewnych.
Działanie i zastosowanie
Babka reguluje przemianę materii, działa zmiękczająco i osłaniająco. Zaleca się jej stosowanie w schorzeniach dróg oddechowych, jak nieżyty oskrzeli i gardła (kaszel, astma) oraz w zaburzeniach pokarmowych, jak złe trawienie, biegunki, zgaga, nieżyty żołądka i jelit. Babkę stosuje się także w przewlekłych zapaleniach dróg moczowych i pęcherza. Zewnętznie używa się babkę do okładów na trudno gojące się rany, owrzodzenia oraz na miejsca ukąszeń owadów.
Napar z liści. Łyżkę stołową liści babki zalać szklanką wrzątku, trzymać pod przykryciem około 15 minut i odcedzić. Pić po pół szklanki przed jedzeniem.
Okłady z liści. Liście babki obmyć przegotowaną (nie wrzącą) wodą i przykładać na chore miejsce.