Bobrek
Bobrek trójlistkowy, inaczej trójliść, koniczyna błotna lub wodna (Menyanthes trifoliata)
Bobrek ma charakterystyczne, skórzaste, ciemnozielone, potrójne liście na długich ogonkach. Smak ich jest bardzo gorzki. Kwiaty białoróżowe zebrane są w dość gęste grona, na szczycie prosto wzniesionej łodygi, wyrastającej spośród liści. Bobrek tworzy zarośla i kępy na torfowiskach, bagnach, mokrych łąkach, nad brzegami stawów i rzek. Jest pospolity w całym kraju.
Surowcem leczniczym są liście. Liście bobrka zbieramy w ciągu lata dwukrotnie. Po raz pierwszy w maju i czerwcu, przed skoszeniem łąk, drugi raz w końcu lata, gdy po skoszeniu łąk odrastają nowe liście.Liście wybieramy zdrowe, bez rdzy, zrywamy je bez ogonków, oczyszczamy i rozkładamy cienką warstwą w miejscach suchych i przewiewnych. Liści przy suszeniu nie powinno się przewracać, gdyż łatwo się rozkruszają. Surowiec powinien być dobrze wysuszony, w przeciwnym wypadku łatwo wchłania wilgoć, czernieje i gnije, a tym samym nie nadaje się do użytku.
Wysuszony surowiec przechowujemy w opakowaniu półszczelnym, najlepiej w suchym i przewiewnym pomieszczeniu.
Działanie i zastosowanie
Bobrek działa żółciopędnie, przeciwgorączkowo i kojąco, a także pobudza apetyt. Zaleca się stosowanie bobrka w ogólnym osłabieniu, w bólach głowy oraz schorzeniach przewodu pokarmowego, jak brak apetytu, niedostateczne wydzielanie soków trawiennych, “kolka” żołądka i jelit, schorzenia wątroby.
Napar z liści. Łyżkę stołową liści bobrka zalać szklanką wrzą†ku. Zagotować i odcedzić. Pić 2-3 razy dziennie po pół szklanki naparu przed jedzeniem.
Napar z dodatkiem piołunu. Liści bobrka i kwiatów lub ziela piołunu po łyżeczce do herbaty zalać szklanką wrzątku. Zagotować, odcedzić. Pić 2-3 razy dziennie po pół szklanki naparu przed jedzeniem.